Wat begin het as ’n droom – amper ’n onwerklikheid – het stadigaan ’n werklikheid geword. Die gemeente vier vanjaar sy 100ste bestaansjaar, en die jaarlikse basaar het daarom die gepaste naam gekry: die Eeufeesbasaar.

Aanvanklik was daar net gefluister in die gange. Mense het gewonder of so iets regtig moontlik sou wees. Toe, op ’n dag tydens ’n erediens, word die uitdaging hardop gestel: R100 000 vir die 100-jaar viering.

Die eerste reaksie? Gelag.

Nie uit ongeloof nie, maar omdat almal geweet het hoe groot die uitdaging werklik is. Ons is immers ’n verouderende gemeente, met net ’n handjievol mense wat nog aktief betrokke is. Logies gesproke was dit eintlik onmoontlik.

Maar soms gebeur daar iets besonders wanneer ’n uitdaging mense saambring.

Iewers langs die pad het die droom begin lewe kry. Die fokus was nooit net op die geld nie, maar op die geloof dat wanneer gewone mense hande vat, wonders kan gebeur. Sinergie – daardie wonderlike verskynsel waar die samewerking van mense veel meer oplewer as wat elke individu alleen sou kon doen – het voor ons oë begin ontvou.

Stelselmatig het mense begin saamwerk.

Die bemarking het momentum gekry. Die beplanning het begin vorm aanneem. Idees het gevloei. Hande het gehelp. En harte het saamgeklop.

Selfs al is ons ’n klein gemeente, was daar ’n nuwe opgewondenheid. ’n Mens kon dit sien in die samewerking, die harde werk en die bereidwilligheid om saam te bou.

Toe breek Basaardag uiteindelik aan.

En wat ’n dag was dit! ’n Pragtige sonskyndag – ten spyte daarvan dat die hele week reën voorspel is. Dit het gevoel asof die Here self vir ons glimlag.

Ons het verstom gestaan oor wat gebeur het. Alhoewel die voorraad by baie tafels verdubbel is in vergelyking met vorige basaars, was baie van die tafels reeds teen tienuur die oggend uitverkoop.

Die basaar het waarlik al die boksies afgetik:

• Goeie beplanning? Ja.
• Goeie samewerking? Ja.
• Het die gemeente se verhoudinge verdiep? Beslis.
• Het ons uitgereik na die gemeenskap? Absoluut.

Maar bo alles het ons weer besef: wanneer ’n gemeente saamwerk en die gemeenskap dien, sorg die Here vir die res.

Aan die einde van die dag het ons met groot dankbaarheid die totaal gesien: R101 163.

Die onmoontlike het moontlik geword.

Ons gemeente is diep dankbaar – nie net vir die finansiële seën nie, maar vir die herinnering dat God nog steeds werk deur gewone mense wat bereid is om hande te vat.